Bloedmaan duologie 2 – Onze versplinterde Zielen van Rima Orie
Waar Priya eerst als heldin werd onthaald nadat ze de Dedekedre had verslagen, begint haar heldenstatus nu te vervagen. Kuwata is er niet meer. Er waren keuzes gemaakt, keuzes die scheuren hadden veroorzaakt binnen het rebellenleger. Reza was daar een pijnlijk voorbeeld van. Priya moest van generaal Aïda een Oermonster zien te temmen, dan hadden ze misschien een kans. Maar de tijd tikte genadeloos door en de oorlog kent geen pauze. Alsof dat nog niet genoeg is, verbergt het oerwoud ook nog eens geheimen waar Priya en haar team totaal geen weet van hebben.
Priya hield van het oerwoud, het bracht haar rust. Maar deze onnatuurlijke stilte bezorgde haar rillingen. Voorzichtig liep ze over de vochtige aarde, zo geruisloos mogelijk. Haar prothese bleef wennen, het ontbreken van gevoel in de grond maakte elke stap onzeker. Volgens Kwasi waren er Rabido’s in de buurt geweest, het spoor was zo’n drie maanwendes oud. Met haar gave speurde Priya de verlaten huizen af. Priya en haar team waren in opdracht van generaal Aïda op pad gestuurd om Oermonsters te vinden. Als Priya naast de pijn en angst ineens wat anders voelt, een enorme pulserende energie, zet ze het op rennen. Maar een verraderlijke liaan haalde haar onderuit. Het Oermonster ontglipte haar. Met een harde klap botste ze tegen een boom. Toen ze opkeek, stond er een glinsterende half doorzichtige Dalinese vrouw voor haar, een waakgeest. Kwasi had een illusie opgeroepen om haar te helpen. Priya’s gave als zielenbespeler had totaal geen effect op de geest. Gelukkig wist Nanu, een doodspreker, haar weg te trekken. Niet veel later stuitten ze op een vrouw met een kind. De wraakgeest zweefde dreigend bij hen. Frijlanders hadden het gebied eerder verwoest en de vrouw dacht dat Priya’s team was gekomen om het af te maken. Toen Paneke haar rustig toesprak en de waarheid doordrong, verdween de wraakgeest. Eenmaal terug in het kamp was de generaal allesbehalve tevreden. Maar hoe moest Priya een Oermonster temmen als ze er nauwelijks in de buurt kon komen? Bovendien verschenen ze alleen bij grootschalig geweld. Dit keer vertrokken ze richting Bronskondre. Bij hun vertrek sprak Priya met Kwasi. Terwijl ze hem instructies gaf, begon er een plan in haar hoofd te groeien. Kwasi keek haar aan en zuchtte: “Alleen al aan dat kuiltje in je wang zie ik het al”, zei hij droog, “Je bent weer iets ontzettend doms van plan”…
“Onze versplinterde Zielen” van Rima Orie heeft wederom weer een schitterende geïllustreerde losse cover, maar de stoffen cover met de gouden tekst en illustratie maken deze duologie hecht. De kleuren van beide delen zijn elkaars spiegelbeeld en passen perfect bij en in elkaar. Maar wat helemaal zo ongelofelijk mooi is, is de kaart gelijk al aan het begin, zo gedetailleerd. Met de begrippenlijst ter geheugensteun duik je terug in het prachtige verhaal. Het is even inkomen, maar al gauw zit je weer in het prachtige natuurgebied en zijn de mensen waar Priya bij is, ook weer bekend. Oud zeer komt naar boven met daarbij intense gevoelens. Verdeeldheid heeft een harde grens gemaakt, zo ook tussen oude vrienden. Rima laat je de natuur voelen, maar ook de gruwelijkheid die er nu heerst. Priya is op zoek naar een Oermonster, die het meest bestaat uit magie en die veel voorkomt in het diepste oerwoud. Rima’s schrijfstijl is magisch, ze grijpt je vast en laat haar wereld prachtig en tot in detail voor je ogen tot leven komen. Bij de ruïne begint pas echt het verhaal. Rima weet deze periode zo magisch en levendig te beschrijven, ik blijf erbij dat deze boeken verfilmd moeten worden. Dit is de oerheid en het bestaan van de mens samen, het verleden met vreemd genoeg het heden, waarbij overleven een skill is en een gave een tool. Zodra Priya haar gave moet gebruiken, de gave die ze eigenlijk verschrikkelijk vindt, waarbij alle emoties door haar lijf gieren, vindt ze zich het vreselijkste wezen op deze planeet. Dat alleen al maakt Priya een fascinerend personage. Rima’s woordkeuze verdient ook een groot compliment. Neem alleen al deze zin: “Twijfel is een privilege dat gevoeld en onderzocht kan worden, als het leven je daar de kans toe biedt”, het is bijna poëtisch. In ieder woord zit het juiste gevoel als emotie. De mooiste gave die er in het verhaal bestaat, bewaard Rima voor het einde. Rima heeft echt een ongelofelijke en meesterlijke duologie geschreven, die echt verfilmd moet worden. Qua woorden: zo mooi beschreven, qua omgeving: puur natuur, qua personages: de meest prachtige wezens en verscheidenheid aan personen, waarbij Priya een onmogelijke gave heeft om te hebben, maar qua verhaal: zo mooi en meesterlijk geschreven door Rima Orie. Ze leert je bij dit alles ook nog eens de mooiste les van het leven: Je bent niet alleen…
Uitgeverij: Moon Young Adult
ISBN: 9789048876457
Pagina: 480
Prijs: 23,99
