De 113e assistent-bibliothecaris van Stuart Wilson
De bibliotheek saai? Wat als het juist de gevaarlijkste plek van de stad is?…
De dertienjarige Oliver wordt onverwacht gekozen tot de 113e assistent-bibliothecaris. Een functie die allesbehalve onschuldig blijkt. Wil hij langer leven dan de 112 assistenten die hem voorgingen, dan zal hij snel de geheimen van de bibliotheek moeten doorgronden en de magie die in de boeken schuilt leren beheersen. Een ding weet hij inmiddels zeker, werken in een bibliotheek is allesbehalve saai…
Aangekomen op het plein, was Olivier weliswaar drie keer gestruikeld, had een overenthousiast vuurdraakje ternauwernood ontweken en probeerde nog steeds de modder van zijn blouse te vegen. Vandaag was de dag van De Roeping, de dag waarop dertienjarigen in de leer gingen bij een van de Ambten. Hij was het zesde kind in het gezin, dat deze stap zette en zijn vader verwachtte veel van hem. Dus de standaardberoepen: bakker, kleermaker of kruidenier kon hij beter overslaan. Boogschutter was het duidelijk niet, smid evenmin en over magiër werd al helemaal niet meer gesproken. Zelfs bij de wachters viel hij af, toen bleek dat hij hoefijzers onder zijn schoenen had bevestigd. Langzaam verdwenen de tenten van de Ambten. Olivier had de hoop al opgegeven; volgend jaar kreeg hij vast een nieuwe kans, totdat een oude man verscheen met een zware boekenkist. Hoewel hij te laat was om nog een tent op te zetten, nam Olivier alsnog een proef af. Tot ieders verbazing bleek Olivier “Destijds” te kunnen lezen. De oude man, een bibliothecaris genaamd, Hieronymus Groot Wesselink was diep onder de indruk. Hij bood Olivier de positie van 113e assistent-bibliothecaris aan en Olivier aanvaardde het aanbod. En waar zijn zussen en moeder trots waren, wist hij niet hoe zijn vader erover dacht. De volgende ochtend meldde hij zich op tijd in de bibliotheek, maar deze leek verlaten, tot hij struikelde over een kat en een boek opraapte dat er eerder niet lag. “AFBLIJVEN” klonk het plotseling. Tijdens hun gesprek begon Olivier zich af te vragen of hij geen vergissing had gemaakt, vooral toen Hieronymus over onheil begon. Toen Olivier opmerkte dat boeken voor hem altijd tijdverdrijf waren geweest, werd de bibliothecaris woedend. Fictie, zei hij, bevat veel meer dan je op het eerste gezicht ziet. Daarna sprak hij zijn bewondering over Olivier uit, hij was de derde persoon in de stad die Krylz sprak. Hij wilde net de belangrijkste regel uitleggen, de regel die je in leven hield, toen hij plots achteroverviel. Hieronymus Groot Wesselink was op slag dood. En totdat er een vervanger zou komen, had Olivier de leiding. Toen de bibliotheek zich vulde met mensen, liet hij een dik boek hard op de grond vallen om aandacht te krijgen. Hij vertelde over de dood van Hieronymus en sloot af met: “Uw vragen kan ik nu niet beantwoorden, maar ik ga ermee aan de slag.” Terwijl niemand nog aan Hieronymus dacht, bleef Olivier achter met één vraag voor zichzelf: Hoe run je eigenlijk een bibliotheek?…
Stap binnen in de magische wereld van “De 113e Assistent-Bibliothecaris“ van Stuart Wilson, waar een Roeping en Ambten nog een keuze was en dertienjarigen in de leer gingen. Olivier kiest voor het ambt van assistent-bibliothecaris, maar wordt meteen in het diepe gegooid, wanneer zijn mentor onverwacht overlijdt. Zonder een spoor van angst, maar met een flinke dosis gezond verstand, probeert hij stap voor stap te overleven en zijn nieuwe rol eigen te maken. Terwijl één cruciale regel, die hij nooit hoorde, als een schaduw boven hem hangt. Maar wat dit boek echt zo onweerstaanbaar maakt, is hoe Stuart Wilson de bibliotheek werkelijk tot leven blaast. Als lezer word je vanaf de eerste pagina moeiteloos het verhaal ingezogen. De manier waarop categorieën, logica en magie samensmelten, vooral via personages zoals Ageeth, voelt verbluffend natuurlijk en betoverend tegelijk. De bibliotheek zelf is ronduit adembenemend, een plek waar elk boek een geheim lijkt te bewaren en waar je als lezer zelf wilt verdwalen. Het begrip “boekenwurm” krijgt hier een volledig nieuwe en andere dimensie. Terwijl Olivier steeds meer leert over het runnen van de bibliotheek, ontmoet hij een kleurrijke stoet aan personages en groeit zijn gehechtheid aan de katten, die er hun thuis hebben gevonden. En net wanneer hij denkt dat hij even adem kan halen, duikt een mysterieuze bezoeker op en wordt hij meegesleurd in een reeks noodlottige beslissingen. Stuart Wilson gunt zowel Olivier, als de lezer geen moment rust. Met elke bladzijde groeit de spanning en blijft één vraag knagen: Kan het nog erger? Spannend, meeslepend en soms ronduit adembenemend, dit verhaal laat zien hoe machtig boeken kunnen zijn. Voor iedere boekenliefhebber is dit dan ook een wereld om in te verdwalen. En zoals Hieronymus al zei: “Onderschat nooit een boek”. De 113e Assistent-Bibliothecaris is een hartstochtelijke ode aan bibliotheken, aan kennis, magie en vooral aan fysieke boeken. En dat er op de laatste pagina een nieuw avontuur wordt aangekondigd, voelt als een belofte die je meteen wilt ontdekken.
Uitgeverij: Moon
ISBN: 9789048877010
Aantal pagina’s: 256
Prijs: € 18,99
Vertaald door: Willem Jan Kok
