Tims stille schreeuw van Bianca Mastenbroek
Alles veranderde op die ene vrijdag, de dag waarop Tim veranderde in een zwijgende TimSchim. Maar Jurre, zijn beste vriend, gaf niet op en smeekt hem binnen te laten om hem te kunnen helpen. Dat dat letterlijk zou gebeuren had Jurre niet verwacht en al helemaal niet dat ze een spannende maar ook gevaarlijke queeste moesten uitvoeren: “Het redden van een Zonneprinses, door de heks in het Moeras der Moederloosheid te verslaan!” Met Dribdrib als gids, een druppelende emmer die vooral niet mocht overlopen, trekken ze samen het spannende moeras in. Terwijl de tijd genadeloos wegdrupt, worden moed en vriendschap tot het uiterste getest. Want om de prinses te bevrijden, moeten ze eerst hun eigen diepste angsten overwinnen…
Tims ouders gaan uit elkaar. En nu pas besluit zijn moeder hulp te zoeken. Had ze dat maar eerder gedaan, denkt Tim. Zelf wil hij niet praten, wat moet hij een vreemde vertellen? Daarom verzoekt de kinderpsycholoog om zijn gevoelens op te schrijven. Gelukkig is het gewoon een onopvallend schriftje, wat hij kan verstoppen tussen zijn schoolspullen, zodat zijn moeder het niet zal vinden. Hij vloekt wel, maar alleen 
in zichzelf. Jurre heeft ooit grappige nepvloekwoorden bedacht, woorden waar hij altijd bij lacht, zodat niemand doorheeft wat ze betekenen. Met Jurre zou hij praten. Die zou hem helpen. Niet een vreemde. Maar Jurre voelt zich op dit moment erg schuldig. Gisteren trof hij Tim kwijlend op bed aan, starend in het niets. Hij at als hem iets werd gegeven, dronk als iemand het aanreikte, maar zelf leek hij verdwenen. Alle kleur was uit hem weggetrokken, alles was vaal, grijs, wazig. Hij was een TimSchim geworden. Sinds Tims vader een nieuwe vriendin heeft, gaat het bergafwaarts. Zou dit Tims manier zijn om zijn ouders weer bij elkaar te krijgen? Jurre weet het niet meer. Wel weet hij dat er snel iets moet gebeuren. Hij vindt toevallig het dagboek schriftje op Tims bureau, naast de insectenkit. Zijn nieuwsgierigheid wint het van zijn schuld-gevoel. Op vrijdag, de dag dat hij zelf op speurtocht was en zijn mobiel op stil had gezet, moest er iets gebeurd zijn. Misschien staat het antwoord hierin. Wanneer hij iets leest wat hij eigenlijk niet had mogen weten, gooit hij het schriftje neer. Wanhopig smeekt hij Tim hem binnen te laten. En dat doet Tim. Letterlijk. Een zuigende kracht trekt Jurre naar voren. Schreeuwen helpt niet. Het volgende moment zit hij niet meer in Tims slaapkamer, maar op een strobaal in een schemerige ruimte. Droomt hij? Alles voelt vreemd en onwerkelijk. En daar ligt Tim. Na drie keer schudden komt hij kreunend bij, met barstende hoofdpijn. Jurre besluit niets te zeggen over TimSchim, hier praat Tim tenminste weer. Maar eerst moeten ze zien te ontsnappen uit deze cel, waarvan de deur, zo blijkt later, gewoon openstond…
“Tims stille schreeuw” van Bianca Mastenbroek begint met een eenvoudig dagboekschriftje. Tim moet dat bijhouden van de kinderpsycholoog, omdat hij bij de gesprekken zwijgt. En in dat schriftje komt langzaam naar voren, wat er werkelijk in hem omgaat. Tim verkeert in een soort emotionele stilstand, geen echte coma, maar wel een leegte waarin alles vaal en wazig aanvoelt. Zijn beste vriend Jurre weigert hem op te geven en probeert hem op alle mogelijke manieren te helpen. Hun dynamiek is even ontroerend als geestig: ze zijn elkaars
tegenpolen. Waar Jurre “feestbloed” heeft en avontuur ziet, voelt Tim zijn “zorgenbloed” stromen en ruikt hij vooral gevaar. Juist in dat contrast schuilt warmte, humor en herkenning. Bianca verweeft zware thema’s als scheiding, verlies en veranderende ouderrollen met een fantasierijke queeste. De heks, de Zonneprinses en het Moeras der Moederloosheid zijn meer dan sprookjeselementen, ze verbeelden Tims innerlijke worstelingen. De bijzondere taalvondsten zoals het Jurriaans geven daarbij lucht aan het verhaal en met de gedetailleerde en veelzeggende illustraties van Monique Dozy wordt er extra diepte en gevoel toegevoegd aan het verhaal. Gaandeweg bouwt Bianca de spanning zorgvuldig op rond de ingrijpende gebeurtenis van die vrijdag, terwijl Tims zus Zoë meer inzicht biedt in het stille verdriet en de over beschermende liefde binnen het gezin. Met dit verhaal laat Bianca zien dat zelfs de zwaarste momenten lichter kunnen worden wanneer je durft te spreken en te vertrouwen op vriendschap en moed. Tims stille schreeuw is een indringend, maar ook hartverwarmend verhaal, die kracht en herkenning biedt aan kinderen van gescheiden ouders.
Uitgeverij: Lemniscaat
ISBN: 9789047718253
Pagina: 260
Prijs: 16,99
