Meisje met de zeven namen – Hyeonseo Lee

Gepubliceerd op

Meisje met zeven namen
Hyeonseo Lee is een vijftienjarig meisje dat gelooft dat Noord-Korea de beste plek ter wereld is. Wanneer ze illegaal haar geboorteland verlaat om op bezoek te gaan bij familie in China, weet ze nog niet dat het jaren zal duren voor ze haar moeder weer zal zien. Hyeonseo’s afwezigheid wordt door de autoriteiten snel opgemerkt en uit angst voor zware straf raadt haar moeder haar aan weg te blijven. Pas veertien jaar later keert Hyeonseo terug naar de Noord-Koreaanse grens om haar moeder en broer naar Zuid-Korea te smokkelen, Een levensgevaarlijke missie.

LET OP!!! Deze recensie bevat spoilers!!

~ Kim Ji Hae (Eerste geboorte naam)
~ Park Min-Young (Naam gekregen bij haar niet biologische vader toen haar moeder van haar eerste man ging scheiden)
~ Chae Mi-Ran (Naam ‘aangemeten’ wanneer ze stiekem naar China ging)
~ Jang-Soon Hyang (Naam gekregen van haar aanstaande)
~ Shae In-Hee (Zelf bedachte nieuwe naam in Shanghai)
~ Park Sun-Ja (Nieuwe naam voor vals identiteitsbewijs)
~ Hyeonseo (Haar nieuwe naam in Zuid-Korea tot nu)

Hyeonseo vertrekt uit haar geboorte stad Heyesan in Korea uit nieuwsgierigheid maar ook omdat het daar onleefbaar is. Elke dag mist ze haar dorp en haar familie hoe gek dat voor mensen ook is die haar verhaal horen en/of lezen, maar ze verteld ook dat dat waarschijnlijk komt omdat ze een geweldige jeugd heeft gehad. Ze verteld over het geluk dat haar ouders hadden in de ‘bovenklasse’ van het zogenoemde ‘songbunsysteem’ te zitten. Songbunsysteem is een systeem waarmee de regering bepaalde welke burger loyaal of vijandelijk is voor het land, het bepalen van de jouw toebehorende klasse begint al bij je voorouders dus je kunt er niets aan veranderen en ook niemand wist tot welke klasse hij of zij behoorde tot ze ‘hun plek’ in de samenleving gewezen kreeg. Bijzonder zijn ook de dingen die in dat land zo anders zijn als bijvoorbeeld iets simpelste als leeftijd, hier word je één jaar nà je eerste levensjaar maar in Noord-Korea ben je één vanaf je geboorte (dus altijd één jaar ouder dan in werkelijkheid). Het belangrijkste in huis, in àlle huizen in Noord-Korea, waren twee portretten, één van de leider Kim-Il Sung het tweede van zijn zoon Kim-Jung Il die zijn vader zou opvolgen als leider van het land. Wanneer deze portretten bij inspectie ook maar één stofje zouden bevatten werd het gezin gestraft. De ‘Bowibu’ was iedereen zijn schrik, dit was de geheime dienst die overal onzichtbaar aanwezig was, en als je ook maar één verkeerd woord of een verkeerde gedachte had over de leiders van het land of het land zelf werd je gerapporteerd bij de dienst veiligheid van het land. De ‘Bowibu ‘ hoefde niet veel te doen, wanneer er iemand in de gaten gehouden moest worden vanwege verdenken van politieke disloyaliteit werden gewoon de buren ingezet om te bespioneren en iedereen deed gretig mee omdat het extra voedsel rantsoenen opleverden. Het ‘hersenspoelen’ begint al op de lage school zo verteld Hyeonseo. Door verhaaltjes en tekeningen, liedjes en wijsheden die de juffen vertelde, je kon onmogelijk een hekel aan je land hebben omdat je niet beter wist, tot veel, veel later, maar dat verteld ze later in het boek. In 1996 bereikte een groot dieptepunt Korea, hongersnood, mensen vielen bij bosjes dood neer van de honger, begonnen te stelen voor eten en zelfs de soldaten en andere ‘boven de burger staande’ mensen deden dat. Vlak voor haar achttiende (de leeftijd waarop je volwassen bent en ook zodanig berecht kunt worden voor je acties) onderneemt ze een gevaarlijke tocht naar China omdat ze wil weten wat daar allemaal is. Het laatste telefoontje dat ze na maanden in plaats van haar geplande dagen in China van haar moeder kreeg deed haar wereld beven, haar moeder zei ‘kom niet meer terug, we zitten in de problemen’. Vanaf dan zal ze het allemaal alleen moeten doen. Ze vlucht van hot naar her en wanneer ze na vijf jaar in Shanghai beland lijkt het lot haar beter gezind en durft ze een heel klein beetje te genieten. De enige zwarte wolk op dat moment is dat ze haar familie mist. In 2006 ontmoet ze de jongen Kim warmee ze vrijwel meteen een heftige hechte relatie krijgt. Met een omweg wil ze in Seoel terecht komen om dan daar als Noord Koreaan asiel aan te vragen maar er komt een kink in de kabel omdat ze zich al helemaal Chinees heeft ‘gemaakt’ met officieel paspoort en al. Ze zal aan de NID, de dienst die je aanvraag moet verwerken, moeten zien te bewijzen dat ze écht uit Noord Korea komt en gevlucht is en dat blijkt zo makkelijk nog niet. Na een week gevangenschap bij de NID komt ze dan toch uit waar ze wilde komen, Seoel. Na bijna twaalf jaar weet ze haar moeder en broertje over te halen om ook naar het zuiden te komen en al duurt deze onderneming langer, véél langer, dan verwacht. Maar met de nodige tegenslag komen mama en broer in 2010 ook aan in Seoel. Voor moeder en broer is het leven in Seoel bijna té vrij en ze denken erover om terug te gaan, gelukkig weet Hyeonseo hun ervan te overtuigen dat niet te doen vanwege de gevolgen en proberen ze er het beste van te maken. Hyeonseo ontmoet Brian een Amerikaan waar ze een relatie mee krijgt en haar leven mee wil blijven delen. Door alle ingeprente verhaaltjes uit Noord- Korea zijn moeder en broer hier niet blij mee wanneer ze Brian voor het eerst ontmoeten en horen dat het Hyeonseo haar geliefde is, maar hoe langer ze in Seoel zijn en leren over ‘de andere wereld’ komen ze tot inkeer.

Vreselijk om te lezen is hoe haar conservatieve grootouders van haar vaders kant haar geen blik waardig gunden terwijl ze haar broertje verafgoden. Dit kwam doordat Min-Young haar vader niet haar biologische vader is, gelukkig snapte Min dat op die leeftijd nog niet en bedacht dat het eraan lag dat ze een meisje was en haar grootouders liever een kleinzoon hadden. Wat een prachtig, emotioneel, heftig maar vooral verontrustend verhaal, dat dit mogelijk is in de wereld is vreselijk. Wat deze dame heeft meegemaakt durf jij niet eens te dromen. De voorgeprogrammeerde weetjes die erin worden gestampt vanaf de basisschool tot aan het leed dat een leider zijn onderdanen brengt. Noord Koreanen weten helaas niet beter dan wat hun geleerd is en dat kun je hèèl goed lezen in dit verhaal. Pas wanneer ze, om wat voor reden dan ook, besluiten te ontsnappen en naar Zuid Korea komen ze erachter dat hun leven één grote leugen en onderdrukking is geweest. Aanpassen aan de vrijheid die ze dan in het zuiden krijgen is een verschrikking en kost sommige het leven door stress of doordat ze terug keren naar Noord Korea waar ze worden gearresteerd en berecht vanwege overlopen. Door het verhaal heen begin je te snappen waarom dit verhaal deze titel heeft en het zal je verbazen, mij in ieder geval wel. Dit boek zou verplichte kost op onze scholen moeten worden zodat de jongeren eens kunnen gaan inzien wat een vrijheid wij hier hebben en dat het er elders in de wereld niet zo mooi uitziet voor de burgers als hier.

Uitgeverij: The house of books
ISBN: 9789044344424
Pagina’s: 304
Prijs: € 19,99

 

 

 

Geschreven door

Contact Info

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.