Twaalf jaar onschuldig in de cel – Romano van der Dussen

Gepubliceerd op

525c8331-c4a8-49e5-a246-0f89e1283ae3

Op 2 september 2003 liep Romano van der Dussen na een ochtend zonnen een strand van de Costa del Sol af toen twee agenten hem staande hielden. Hij liep in een korte broek, een T-shirt en op slippers. In zijn hand een plastic tasje met een handdoek, een zonnebrandcrème en een blikje bier. Het waren zijn laatste meters op vrije voeten. Ruim twaalf jaar zou de dertigjarige Nederlander in de cel vastzitten. Ten onrechte verdacht van en veroordeeld voor verkrachting en aanranding. In februari 2016 sprak het Hooggerechtshof in Madrid hem vrij. Rechterlijke dwalingen en een trage justitie hadden hem onschuldig én veel te lang in de Spaanse gevangenis gehouden. Een gevangenis waar hij als ‘verkrachter’ op een brute behandeling van medegevangenen en cipiers kon rekenen. Na meer dan een half jaar in vrijheid vertelt Romano nu zijn ongelooflijke verhaal, opgetekend door schrijver en journalist Edwin Winkels. Over zijn leven voor, tijdens en na die gevangenschap. Over een zonnige Spaanse droom die een donkere nachtmerrie werd.

Op 2 september 2003 word Romano terwijl hij van het strand naar huis wil lopen staande gehouden en gearresteerd voor beroving, diefstal en aanranding van 2 vrouwen en de verkrachting van 1 andere vrouw. Romano kan niet zo heel goed Spaans en blijft vragen om een tolk en advocaat maar ze negeren hem gewoon. Wanneer hij een pro-deo advocaat krijgt die ook maar matig Engels kan word hij geacht wat papieren te tekenen maar deze zijn alleen in het Spaans en Romano weigert dan ook te tekenen. Wanneer ze hem in de gevangenis zetten begint de hel met het zinnetje ‘nou hier hebben jullie hem’ en word hij half dood geschopt en geslagen door zijn medegevangenen omdat hij een verkrachter is. Later vraagt hij vrijwillig een plek in de isoleercel aan om het in ieder geval tot de rechtszaak te overleven. Romano zit onschuldig in de cel. Na negen maanden komt er eindelijk uitslag van de DNA test en daar komt uit dat het DNA op de vrouw niet overeenkomt met het DNA van Romano, zo ook niet de afdrukken op de auto en ook geen spoor van wat voor vrouw dan ook op zijn kleding. Maar helaas is dit allemaal ook geen vrijbrief voor hem want wanneer hij een nieuwe advocaat krijgt wil zij het op een akkoordje gooien dat wanneer hij schuld bekend hij maar zeven jaar in plaats van de geëiste twintig jaar krijgt en dat terwijl hij zoveel bewijs mee heeft. Hij gaat niet akkoord en wacht het echte vonnis af in de hoop dat het recht toch nog zegeviert. Dat was niet zo. Romano wordt veroordeeld voor vijftien jaar en zes maanden plus nog twee maanden extra als hij een boete niet betaald. Zijn wereld valt onder hem weg. Na zeven jaar onschuldig vast gezeten te hebben krijgt hij een rapport onder ogen van Spaans/Nederlands advocaten kantoor waarin staat dat er fouten zijn gemaakt in zijn proces en dat de naam van de echte dader ook bekend zijn maar dat rapport schijnt al van die jaar terug te zijn wat Romano ontzettend kwaad maakt maar ook nieuwe kracht geeft. Zijn nieuwe advocaten, Silverio en Rachel Imamkhan die voor de stichting PrisonLaw werkt hebben heel veel bereikt en eindelijk na twaalf jaar en vijf maanden komt Romano vrij. Maar helemaal vrij is hij nog niet.

Een onthutsend verhaal over hoe het recht niet altijd zege viert. Het lijkt erop dat de Spanjaarden bij Romano hebben gedacht ‘zo wij hebben een verachte voor de misdrijven en verder zit het ons wel goed, het is toch maar een buitenlander’ om hem vervolgens onschuldig in de gevangenis te laten zitten. Hoe Romano verteld over zijn tijd ten onrechte in de cel, de vele verschillende gevangenissen waar hij heen word gestuurd omdat hij ‘moeilijk’ is en het onrecht dat hem is aangedaan daar krijg je de kriebels van, dat dit soort dingen nog kunnen gebeuren is walgelijk. Romano vertelt heel open over het feit dat de gevangenis je wel degelijk verandert en misschien niet ten goede. Hij verteld dat hij in de gevangenis op een gegeven moment een ‘baas’ was en met rust gelaten werd omdat zijn mede gedetineerden hem gestoord vonden en bang van hem waren. Het interesseerde hem allemaal niks meer en hij had na al zolang onschuldig vast gezeten te hebben nooit verwacht ooit nog vrij te komen dus wat deed het er nog toe of hij de gevangenis wel of niet zou overleven. Door die mentale instelling ging hij zich anders gedragen en bekeken de gevangenen én cipiers hem met andere ogen. Je vliegt werkelijk door dit verhaal heen omdat het zo ontzettend makkelijk geschreven is, soms moest ik ook wel lachen om wat Romano allemaal zei of deed. De cover geeft je een klein inkijkje in wat zo’n gevangenis is en daar zou je geen seconden in gevonden willen worden. Een heel interessant, onthutsend, bizar maar ook mooi verhaal over twaalf jaar ten onrechte in de cel zitten.

Uitgeverij: Brandt
ISBN: 978 94 92037 51 0
Pagina’s: 256
Prijs: € 17,50

Geschreven door

Contact Info

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.